Michalczyk Beata - * * * [Co mi po życiu gdy nawet złudzenie]
Co mi po życiu gdy nawet złudzenie
O szczęściu moim zniknęło boleśnie
Gdy myśleć o nim albo też śnić we śnie
To puste głowy mojej urojenie
Co mi po życiu gdy jego udziałem
Żal srogi stał się męka i cierpienie
Które na serce kładzie potępienie
Poniewierając obolałym ciałem
Cóż mi po życiu kiedy świat ponury
Kiedy nade mną czarne wiszą chmury
Co mi po życiu nad nim tylko cienie
I jad we wszystkim w czym jeszcze jest tchnienie
Umrzec z tęsknoty oto los mój cały
Bo być szczęśliwą nieba mi nie dały
O szczęściu moim zniknęło boleśnie
Gdy myśleć o nim albo też śnić we śnie
To puste głowy mojej urojenie
Co mi po życiu gdy jego udziałem
Żal srogi stał się męka i cierpienie
Które na serce kładzie potępienie
Poniewierając obolałym ciałem
Cóż mi po życiu kiedy świat ponury
Kiedy nade mną czarne wiszą chmury
Co mi po życiu nad nim tylko cienie
I jad we wszystkim w czym jeszcze jest tchnienie
Umrzec z tęsknoty oto los mój cały
Bo być szczęśliwą nieba mi nie dały
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
cierpienie,
cierpienie,
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Co mi po życiu gdy nawet złudzenie]
* * * [Kobieta patrzy ..za szybą mgła]
* * * [Otwórz okno to wlecę oddechem]
* * * [patrzą na mnie...]
* * * [Pod skrzydłami ukrył łzy]
* * * [Twoje oczy zielone takie]
* * * [Zaszumieć wiatrem]
Bez ciebie
Dla ciebie...
Dziękuję
I pachnie...
Może pozwoli mi Bóg...
Otchłań
Prośba
Ucieczka
Wszystko
XII
* * * [Co mi po życiu gdy nawet złudzenie]
* * * [Kobieta patrzy ..za szybą mgła]
* * * [Otwórz okno to wlecę oddechem]
* * * [patrzą na mnie...]
* * * [Pod skrzydłami ukrył łzy]
* * * [Twoje oczy zielone takie]
* * * [Zaszumieć wiatrem]
Bez ciebie
Dla ciebie...
Dziękuję
I pachnie...
Może pozwoli mi Bóg...
Otchłań
Prośba
Ucieczka
Wszystko
XII